Lęk istnieje we wszystkich odmianach nerwic. W nerwicy lękowej występuje on w większym natężeniu niż przy innych jej rodzajach. Lęk należy odróżnić od strachu. Strach występuje w sytuacjach, gdy istnieje rzeczywiste zagrożenie. Lęk z kolei nie jest związany z taką sytuacją. Osoby chore nie wierzą w siebie i swoje możliwości. Ich myślenie jest pesymistyczne. Różne sytuacje przeżywają w napięciu i z uczuciem lęku, są wrażliwe na punkcie opinii innych i z tego powodu często rezygnują z kontaktów towarzyskich. Choroba jest spowodowana zazwyczaj krótkimi epizodami w naszym życiu, w których doznaliśmy silnego wzburzenia czy przerażenia, a także długo utrzymującą się sytuacją konfliktową lub frustracyjną. W nerwicy lękowej możemy mieć do czynienia także z fobią. Fobie mogą mieć różny przedmiot. Może to być lęk przed chorobą nowotworową (karcinofobia), przed przestrzenią (agorafobia), przed zamkniętymi pomieszczeniami (klaustrofobia) czy lęk przed zarazkami i zabrudzeniem (mizofobia). W celu zwalczenia uczucia lęku, chorym przypisuje się środki farmakologiczne pomagające zachować spokój wewnętrzny. Ważna jest także psychoterapia.